काठमाडौं । भ्लादिमिर पुटिनलाई विश्वले प्रायः कठोर, गम्भीर राष्ट्रपति र पूर्व-केजीबी एजेन्टको रूपमा हेर्छ। तर, उनको यो बाहिरी छवि भित्र एउटा रणनीतिक ‘ब्ल्याक ह्युमर’ छ, जसले विरोधीलाई सिधा आलोचना नगरी ठट्टा र जोकमार्फत प्रहार गर्छ।
पुटिनका जोकहरू केवल मनोरञ्जनका लागि होइनन्; ती कूटनीतिक हतियार हुन्। उनले रूसी राष्ट्रवाद, पश्चिमी देशप्रतिको दृष्टिकोण र रुसको आन्तरिक शक्तिको प्रतिबिम्ब आफ्ना जोकमार्फत प्रस्तुत गर्छन्। सोभियतकालीन परम्परागत ‘एनेक्डोट’ शैलीलाई आधुनिक भू-राजनीतिक मञ्चमा प्रयोग गर्दै पुटिनले पश्चिमी नीतिको खोक्रोपनालाई उजागर गर्छन्।
सन् २०१७ मा ‘रसियन इनर्जी वीक’ मा उनले सुनाएको इजरायली सिपाहीको जोकले रूसमाथि लगाइएका आलोचना र प्रतिबन्धलाई व्यङ्ग्यपूर्ण रूपमा उजागर गरेको थियो। त्यस्तै, २०२३ मा नाटोको विस्तार र २०२२ युक्रेन युद्धका समयमा युरोपमा ऊर्जा संकटलाई लिएर गरेका जोकहरूले रुसमाथि लागेको दबाबको व्यङ्ग्य प्रस्तुत गरे।
पुटिनले जोकमार्फत केवल विरोधीलाई मात्र होइन, आफ्नो सुरक्षा नीति, सैन्य रणनीति र प्रशासनिक जटिलतालाई पनि जनतासम्म स्पष्ट पार्छन्। उदाहरणका लागि, अमेरिकी जासुसको कथा वा रूसी सैनिक-संरचना सम्बन्धी जोकहरूले प्रशासनिक दक्षता र सैन्य तयारीको सन्देश दिन्छ।
उनको हास्य शैलीले सोभियत कालको अभाव र वर्तमानको तुलना गर्दै नागरिकहरूमा धैर्यता र कठिन परिस्थितिमा पनि हाँस्न सक्ने क्षमता जगाउँछ। पुराना ठट्टाहरूलाई नयाँ पात्रसँग जोडेर पुटिनले जनतामा गौरव र शक्तिप्रति विश्वास कायम राख्छन्।
अन्ततः, पुटिनका जोकहरूले विश्वलाई एउटा सन्देश दिन्छन्—‘रुसलाई केवल युद्धको मैदानमा मात्र होइन, बुद्धिको मञ्चमा पनि हराउन कठिन छ।’ हास्यको पर्दा पछाडिबाट पुटिनले आफ्नो राजनीतिक शक्ति र रणनीति प्रभावकारी रूपमा प्रदर्शन गर्छन्।
फेसबुकबाट तपाईको प्रतिक्रिया